PODIJELI

Zoran Petrović, jedan od naših najboljih odbojkaša svih vremena, reprezentativac i doajen među sportskim novinarima, dugogodišnji urednik Sportskog žurnala, preminuo je u Beogradu u 80. godini. Zoran Petrović je rođen 24. marta 1938. godine u Beogradu. Poslije Drugog svetskog rata njemu, kao i mnogim dječacima sport je bio glavna zanimacija. Prva Zokijeva ljubav bila je fudbal, a prvi klub Crvena zvezda. U predigri meča Crvena zvezda – Austrija (Beč) 1951. odigrao je utakmicu protiv vršnjaka, pionira Partizana i bio strijelac jednog gola u pobedi svog tima, pred čak 55.000 gledalaca na stadionu JNA.

Tokom ljeta 1951. na Karaburmi je izgrađen odbojkaški teren, tada jedan od najljepših u Jugoslaviji. Poslije godinu dana ekipa koja se na tom terenu okupila dobila je ime „Jugoslavija”, a ostala je upamćena po tome što je osvojila četiri titule prvaka (1958, 1959, 1960, 1961) i tri nacionalna Kupa (1959, 1961, 1962). Tu generaciju odbojkaša zvali su „bosonogi šampioni”, pošto su svi igrali bez patika.

1964. godine dva beogradska kluba, Jugoslavija i Partizan, su se fuzionisali, pa je Petrović u “crno – belom” dresu osvojio još jednu titulu (1967) i jedan Kup (1964). Igračku karijeru Zoran je završio 1973. godine.

Za reprezentaciju Jugoslavije igrao je čak deset godina, od 1958. do 1968. U tom periodu odigrao je 137 utakmica za nacionalni sastav, a kuriozitet je svakako činjenica da nije propustio nijedan meč reprezentacije u tom periodu! Igrao je Zoran na šampionatima Evrope i svijeta, sa kojih doduše nije donio medalju, iako je imao sjajne saigrače. Ipak, u sjećanju su ostale zlatne medalje sa Mediteranskih igara u Napulju 1963. i Tunisu 1967. godine.

Učestvovao je na Svjetskim prvenstvima 1962. (Moskva, osmo mjesto) i 1966. (Prag, osmo mjesto), šampionatima Evrope 1958. (Prag, sedmo mjesto), 1963. (Bukurešt, sedmo mjesto) i 1967. (Istanbul, sedmo mjesto).

Zoranova novinarska karijera započela je 1966. godine. Radio je najprije kao honorarni dopisnik zagrebačkih Sportskih novosti iz Beograda, a stalno zaposlenje u ovom renomiranom listu dobio je 1969. godine. U Sportskom žurnalu je bio od njegovog osnivanja 1990. godine, pa sve do penzionisanja, na svoj 65. rođendan, 24. marta 2003. godine.

Pratio je sve sportove, od hrvanja, košarke, odbojke, vaterpola, rukometa, fudbala… Prvi je otkrio prelazak vaterpoliste Igora Milanovića iz Partizana u zagrebačku Mladost i košarkaškog asa Vlada Divca iz Partizana u Los Angeles Lejkerse. Optuživali su ga, dok je radio u Sportskim novostima, da navija za Zvezdu, Partizan, Radnički, a sve vrijeme je bio navijač OFK Beograda.

Najviše vremena Zoran je provodio uz košarkaše i „svoje” odbojkaše. Izveštavao je kao novinar Sportskih novosti sa Evropskih prvenstava 1975. i 1979, kada su odbojkaši osvojili bronzane medalje u Beogradu i Parizu. Kao novinar Sportskog žurnala ispratio je nejverovatan napredak jugoslovenske odbojkaške reprezentacije od 1995. godine. Kruna njegovog izveštavanja bilo je sa Evropskog prvenstva u Ostravi 2001. godine, kada su odbojkaši Srbije postali prvaci Evrope.

Od brojnih priznanja koje je dobio Zoran Petrović izdvajaju se Orden zasluga za narod sa Srebrnom zvezdom, “Majska nagrada” Sportskog Saveza Srbije za životno delo (2011) i zlatna plaketa Odbojkaškog saveza Srbije (2009).

Vrijeme i mjesto sahrane Zorana Petrovića biće naknadno objavljeno.

PODIJELI