Fudbalska reprezentacija Jugoslavije svoju prvu službenu utakmicu odigrala je 1920. protiv Čehoslovačke na VII Olimpijskim igrama u Antwerpenu. Svoju posljednju službenu utakmicu reprezentacija nekadašnje države je upisala 13. novembra 1991. u Beču sa Austrijom, kada su “Plavi“ u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo slavili sa 2:0.
Ipak posljednja utakmica (prijateljska) na kojoj su se okupili jugoslovenski reprezentativci je bila 25. marta 1992., u Amsterdamu protiv Holandije.
Posljednji selektor reprezentacije SFRJ bio je Bosanac, legendarni fudbaler i trener sarajevskog Željezničara – Ivica Osim. Pored činjenice o selektoru, otkrit ćemo još jednu zanimljivost, a za koju je glavni protagonista u reprezentaciji Jugoslavije ponovo bio Bosanac.
O čemu se tačno radi, biće jasnije u narednim redovima. Dakle, preko sedamdeset godina istorije i igranja utakmica nakupila je reprezentacija Jugoslavije i koju su voljele i sa oduševljenjem gledale sve nacije i narodi. Na osnovu ogromne tradicije, svi poštovaoci “Plave čete“ i istinski zaljubljenici u “bubamaru“ se pitaju, ko je bio najbrži strijelac u istoriji reprezentacije ? Stručnjaci i obični navijači su licitirali mnogim imenima jugoslovenskog fudbala, ali nisu “pogodili” ime jednog velikana. Naravno bio je to Bosanac – Safet Sušić, prekaljeni as, meraklija i vragolan sa loptom.
Desilo se to na prijateljskoj utakmici Španija-Jugoslavija 0:1, koja je odigrana 7. juna 1984. u gradu La Linea u Španiji, kada je Pape nakon svega dvadesetak sekundi postigao jedini gol na meču.
Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao je 54 utakmice i postigao 21 gol, učestvujući 1982. na Svjetskom prvenstvu u Španiji i 1990. u Italiji, kao i 1984. na prvenstvu Evrope u Francuskoj.
Debitovao je za reprezentaciju 5. oktobra 1977. protiv Mađarske u Budimpešti sa dva postignuta gola, a posljednju utakmicu za nacionalni tim odigrao je 14. novembra 1990. u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo protiv Danske u Kopenhagenu.
Kroz cijelu karijeru najveća osobina Saje Sušića oduvijek je bila skromnost. Nikad nije bio megaloman, niti su ga zanimale pretjerana slava i novac, jednostavno je uživao igrajući se lopte, a fudbal je za njega bio kao sevdah i kojeg su mogli svirati i pjevati samo istinski umjetnici.
(Mirsad Starčević/Sportske.ba)