Stadion Grbavica je fudbalski stadion u naselju Grbavica, Sarajevo, BiH. Na njemu svoje domaće utakmice igra FK Željezničar. Stadion je izgrađen 1953. godine i ima kapacitet od oko 12 000 mjesta od čega je 9 000 sjedećih (6 000 natkrivenih). Među navijačima Željezničara stadion je poznat i kao “Dolina Ćupova”.
Stadion Grbavica je lociran u sarajevskom naselju Grbavica po kojem je i dobio ime. Stadion je isključivo fudbalski, izgrađen u “engleskom” stilu, bez atletske staze. Tokom postojanja stadion je renoviran i dograđen u tri navrata.
Radovi su počeli 1949. u okviru radne akcije koju su pokrenuli članovi Radničkog Sportskog Društva Željezničar, a završeni su 13. septembra 1953. godine. Grbavica je tada imala samo jednu pravu tribinu, zapadnu koja je prenesena sa stadiona “6. april” sa Marijin-Dvora. Tada je napravljen stadion sa atletskom stazom koja je uklonjena tokom rekonstrukcije od 1968-1976. godine.
U okviru Grbavice nalaze se i dva pomoćna terena na kojima svoje treninge održavaju prvotimci Željezničara i mlađe kategorije kluba. U zapadnoj tribini nalaze se prostorije fudbalskog kluba Željezničar.
13. septembra 1972. godine jedan od najboljih i najtrofejnijih bh. klubova, fudbalski klub “Željezničar”, nastupio je prvi put u svojoj historiji u najvećem klupskom natjecanju Evrope, tadašnjem Kupu šampiona, a današnjoj Ligi prvaka. Željezničar je igrao u Engleskoj, protiv ekipe Derby County-a. “Željo” je izgubio obje utakmice od ekipe Derby County-a, u gostima 2-0, dok je na Koševu, gdje je igran uzvrat, bilo 1-2. Engleski prvak bio je nadmoćniji od sarajevskih “plavih”. Treba spomenuti da je tim sa Grbavice prve nastupe u evropskoj klupskoj eliti zabilježio nakon osvojene titule prvaka Jugoslavije 1972. godine.
Šampionsku generaciju iz 1972. godine činili su: Slobodan Janjuš, Dragan Kojović, Velija Bećirspahić, Blagoje Bratić, Josip Katalinski, Enver Hadžiabdić, Branislav Jelušić, Božo Janković, Josip Bukal, Edin Sprečo, Avdija Deraković, Slobodan Kojović, Fahrija Hrvat, Džemaludin Šerbo, Nusret Kadrić, Hajrudin Saračević, Miloš Radović i Željko Rodić. Treba spomenuti da je tim sa Grbavice prve nastupe u evropskoj klupskoj eliti zabilježio nakon osvojene titule prvaka Jugoslavije 1972. godine.
Bila je to godina u kojoj su izabranici Milana Ribara vodili bitku za titulu sa beogradskom “Crvenom zvezdom”. Na kraju su “plavi” sakupili 51, a Beograđani 49 bodova, pa je na Grbavicu stigla prva titula u historiji. Sarajevski klub je u toj sezoni doživio samo četiri poraza, dok su devet puta odigrali neriješeno. Pobjedili su na 21 utakmici. Impozantna gol-razlika govori o snazi tadašnjeg “Željezničara”. Postignuto je 55 pogodaka, što je bilo dovoljno za četvrto mjesto rang-liste najefikasnijih ekipa. Da je odbrana odigrala veliku ulogu govori i podatak da je primljeno samo 20 golova (najmanje u ligi). Prvi topnik tima iz “doline ćupova” bio je Josip Bukal, koji je postigao 14 pogodaka, Božo Janković je trinaest puta zatresao protivničku mrežu, a dvanaest golova postigao je Josip Katalinski.