Kapiten fudbalske reprezentacije Bosne i Hercegovine, Edin Džeko, sa svojih 40 godina ulazi u istoriju kao najstariji aktivni igrač u baražu za Svjetsko prvenstvo 2026. godine na nivou cijele FIFA asocijacije.
Ono što Džeku izdvaja od njegovih vršnjaka nije samo dugovječnost, već i činjenica da je i dalje nezamjenjiv u prvoj postavi nacionalnog tima, dok istovremeno drži znatno višu tržišnu vrijednost na Transfermarktu u odnosu na ostale veterane svojih reprezentacija.
Poređenja radi, drugi iskusni igrači u evropskim selekcijama koje igraju baraž imaju znatno skromnije uloge. Peter Pekarík u Slovačkoj sa 39 godina skoro da nema minutažu, baš kao ni 37-godišnji Kamil Grosicki u Poljskoj. Čak i zvijezde poput Roberta Lewandowskog ili Seamusa Colemana, koji su i dalje važni šrafovi svojih ekipa, od bosanskohercegovačkog napadača mlađi su tri godine.
U ostatku UEFA zone, ako se izuzmu čuvari mreže, prava je rijetkost vidjeti igrače u polju koji su zagazili u drugu polovinu četvrte decenije. Najstariji igrači Češke i Irske, Vladimír Darida i Josh Magennis, imaju po 35 godina, dok su lideri Danske, Kosova i Albanije – Christian Eriksen, Maloku i Ivan Balliu – na pragu 34. godine života. Slična je situacija i sa Italijom, gdje je Leonardo Spinazzola najstariji sa 33 godine.
Posebno fascinira podatak da je Bosna i Hercegovina, ukoliko bi se iz računice izuzeo kapiten Džeko, druga najmlađa evropska reprezentacija u ovom baražu. Od našeg sastava prosječno su mlađi jedino fudbaleri Sjeverne Irske.
Ukoliko se Zmajevi plasiraju na završnu smotru, Edin Džeko bi na terenima Sjeverne Amerike vrlo vjerovatno bio najstariji učesnik turnira. Poređenja radi, na prethodnom Mundijalu nastupila su samo tri igrača sa 39 godina, što dovoljno govori o nesvakidašnjem sportskom vijeku Dijamanta.